« کسی را کوته اندیش می نامند که جهان را با معیارهای دیار خویش بسنجد و هر چه را برای او نامأنوس است، بربری بداند. می گویند روزی یکی از نقاشی های اروپایی را به جهانگیر شاه -که خود ذوقی و دستی در هنر داشت- نشان دادند، و او با مختصر سخنی آن را رد کرد؛ چون آن تابلو «رنگ و روغنی» بود و «او را از آن خوش نمی آمد». دانستن این نکته جالب است که حتی یک امپراطور هم ممکن است کوته اندیش باشد و برای جهانگیر لذت بردن از نقاشی رنگ و روغنی اروپایی همان قدر سخت بود که ادراک مینیاتورهای هندی برای ما».
تاریخ تمدن؛ ویل دورانت
جلد اول: مشرق زمین گاهواره ی تمدن
کتاب دوم؛ هند و همسایگانش، برگردان پارسی ع. پاشایی، ص 664
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر