۱۳۹۱ مرداد ۱۲, پنجشنبه

آزادی؛ از بیان تا واقعیت

در بر من آشکار است که میل به احراز تسلط بر همگنان و ابراز تفوق بر آنان برای انسان امری طبیعی است؛ بدان سان که در میان مردمی که دوستدار آزادی هستند اندکند کسانی که نخواهند از هر فرصت مناسب برای حکومت و سیادت بر آن استفاده کنند. درست بر رفتار مردم یک شهر بنگرید؛ اختلافات آن ها را نیک ملاحظه کنید و بسنجید؛ آن گاه در خواهید یافت که غرض بیشتر تسلط است نه آزادی. بنابراین کسانی که در صف مقدم شارمندان قرار دارند در تأمین آزادی نمی کوشند، هر چند کلمه ی آزادی در دهان آنان باشد، بلکه آن چه در دل دارند عبارت است از افزایش مجال و برتری خودشان. برای آنان آزادی اصطلاح ریاکارانه ای است که شهوت تفوق در قدرت و عزت را به طرز دیگری جلوه می دهد.

فرانچسکو گویتچاردینی (Francesco Guicciardini)
تاریخ نویس و سیاستمدار ایتالیایی
1483-1540

برگرفته از تاریخ تمدن ویل دورانت
جلد پنجم: رنسانس
کتاب پنجم؛ تبه روزی ایتالیا، برگردان پارسی ابوطالب صارمی، ص 579   

هیچ نظری موجود نیست: