راهی برای شناخت جامعه؛ دانستن آن چه از آن نمی دانیم

اگر قرار باشد چگونگی عملکرد جامعه را درک کنیم، باید تلاش کنیم تا ماهیت کلی و محدوده نادانی خودمان را در مورد آن تعیین کنیم.

فردریش اوگوست فون هایک

اقتصاد دان نام آور اتریشی

پایه گذار مکتب اتریشی در اندیشه اقتصادی

برنده نوبل اقتصادی 1974

1899-1992

برگرفته از «اندیشه های سیاسی و اقتصادی هایک»

ایمون باتلر، برگردان فریدون تفضلی

ص 37، نشر نی 

پست وابسته

هشدار که سرمایه سودای جهان | عمرست چنان کش گذرانی گذرد

گر یک نفست ز زندگانی گذرد

مگذار که جز به شادمانی گذرد

هشدار که سرمایه سودای جهان

عمرست چنان کش گذرانی گذرد 

خیام نیشابوری

مهر گردون بیست و هشتم اردیبهشت، نکوداشت دانشمند و رباعی سرای نام آور ایران زمین «خیام نیشابوری» را گرامی می دارد. 

بکوشید تا مهر و داد آورید | به شادی مرا نیز یاد آورید

نمایی از آرامگاه رزمی سرای سترگ ایران زمین؛
فردوسی توسی، شهر توس

بپژمرد دارب پور همای 

همی خواندندش به دیگر سرای

بزرگان و فرزانگان را بخواند

ز تخت بزرگی فراوان براند

بگفت این که دارای دارا کنون

شما را به نیکی بود رهنمون

همه گوش دارید و فرمان برید

ز فرمان او رامش جان کنید

که این تخت شاهی نماند دراز

به خوشی رود زود خوانند باز

بکوشید تا مهر و داد آورید

به شادی مرا نیز یاد آورید

بگفت این و باد از جگر بر کشید

شد آن برگ گلنار چون شنبلید

فردوسی توسی

مهر گردون بیست و پنجم اردیبهشت، نکو داشت رزمی سرای جاودان ایران زمین فردوسی توسی را گرامی می دارد. چکامه برگرفته از داستان «پادشاهی داراب دوازده سال بود» شاهنامه (بر اساس نسخه مسکو) است.

کار جنون ما به تماشا کشیده است | یعنی تو هم بیا که تماشای ما کنی

                      * برگرفته از چکامه فروغی بسطامی

                      ** نگاره ای از گوگل ایمجز         

           

که یاد یاران خوش است

بنشین به یادم شبی

تر کن از این می لبی

که یاد یاران خوش است

یاد آور این خسته را

کین مرغ پر بسته را

یاد بهاران خوش است

مرغی که زد ناله ها در قفس، هر نفس

عمری زد از خون دل نقش گل بر قفس

یاد باد!

داد، داد، عارف با داغ دل زاد

داد ای دل، عارف با داغ دل زاد

ای بلبلان چون در این چمن وقت گل رسد زین پاییز یاد آرید!

چون بر دمد آن بهار خوش در کنار گل از ما نیز یاد آرید!

داد، داد، عارف با داغ دل زاد

داد ای دل، عارف با داغ دل زاد

عارف اگر در عشق گل جان خسته بر باد داد

بر بلبلان درس عاشقی خوش در این چمن یاد داد

گر بایدت دامان گل ای یار، ای یار

پروا مکن چون به جان رسد از خار، آزار

داد، داد، عارف با داغ دل زاد

داد ای دل، عارف با داغ دل زاد

امیر هوشنگ ابتهاج

ترانه ای زیبا و جاودانه با صدای محمد رضا شجریان و همکاری گروه شیدا به سرپرستی زنده یاد محمد رضا لطفی در رثای ترانه سرای شهیر و نامدار ایران زمین عارف قزوینی اجرا شده در 1357. این برنامه از سری برنامه های «چاووش» با شماره یک ضبط گردید و بعدها در آلبومی به نام «به یاد عارف» منتشر شد. برای شنیدن و دانلود این ترانه می توانید از لینک زیر استفاده نمایید:

گنجینه موسیقی ایرانی - تک آهنگ ها

می ده که غم یکان یکان چون کوه می رسد

زنده یاد مهندس علی مدنی

زنده یاد استاد محمد رضا لطفی

غم انگیز ترین روزهای زندگی انسان روزهایی است که کسانی را که اثرات بزرگی در زندگی اش داشته اند را دیگر در کنار خود نمی بیند، می داند که دیگر نفسشان در دنیای پیرامونش جریان ندارد و می داند که از پیش تنهاتر است و شاید دنیا نسبت به روزهای بودن آن ها در زمین جای بدتری برای زندگی شده است.

مهر گردون امروز به یاد دو تن از چنین کسانی می نویسد و تنها ادای احترام و سپاسی برای کسانی است که از گذر راه زندگی خود، به زندگی هزاران هزار انسان مانند خود معانی بهتر و ارزشمند تری بخشیدند و چون نسیمی در کوی دنیا وزیدند و چون شمعی نور افشاندند، معلمی کردند و آموختند و گذشتند.

مهندس علی مدنی از معدود معلم ها و نوابغی بود که جامعه آمار دانان و اقتصاد دانان ایرانی دین بزرگی به او و آموزه هایش و ثبات قدم و امید به زندگی اش و مشی پیامبر گونه اش در تدریس و آموزش داشته و دارد و معدود آمار دانان اقتصادی فعلی ایران نیز هر یک از دریای دانش و تخصص بی پایان او بهره برده و وام گرفته اند. او در سن 94 سالگی و هنگامی که هنوز قلبی خیلی جوان و پر نشاط و امید داشت از میان فرهیختگان بی نام ونشان و بی توقع این سرزمین به زندگی این جهانی اش پایان داد و غم نبودن خود و جای خالی ای را که تا مادام به چشم خواهد آمد، بر جای ماندگان ارزانی داشت.  

محمد رضا خان لطفی نوازنده تار و آهنگساز موسیقی ایرانی دومین ستاره خاموش شده چند ساعت پیش در ایران نیز چنین بوده است: معلمی همیشه و همه گاه، بی تکلف، پر کار، پر امید، صاحب سبک و اندیشه، زنده دل و اثر گذار. نگارنده بخش بزرگی از آشنایی با موسیقی ایرانی و ذوق شنیدن و دنبال کردن آن را مدیون نواها و آواهای همراه آن نغمه های جانبخش و روح نواز او بوده است. محمد رضا لطفی نیز به ناگاه و در سن 68 سالگی جهان خاکی را بدرود گفت و جان عاشقان را از «چشمه نوش»* خود ناکام نهاد. 

مهر گردون به جان های این دو ستاره و فرهیخته در گذشته از میان نوابغ و فرهیختگان ایرانی ادای احترام می کند و برای دیگر ستاره های فروزان این آسمان رو به خاموشی آرزوی سلامتی و پایندگی همیشگی دارد. 

* برگرفته از عنوان اثر زیبا و به یادماندنی محمد رضا لطفی با همراهی آواز محمد رضا شجریان.     

قلبی که هنوز بر سر پیمان می تپد

جنگل زیبا و تاریک و ژرف است؛

ولی من عهدهایی بسته ام که باید بدان وفا کنم،

و پیش از آن که بخوابم، باید فرسنگ ها سفر کنم،

و پیش از آن که بخوابم، باید فرسنگ ها سفر کنم.

برگرفته از چکامه «کنار جنگل در یک شب برفی»

رابرت فراست

برگردان فتح الله مجتبایی