1. اتفاق بدی افتاده است: اقتصاد ایران که در چهار دهه پیش هیچگاه بر مدار قوانین این علم اداره نشده است و در نقطه تعادلی قرار نداشته است، در تمامی سال های مابین 1384 تا 1392 با بدترین نوع تصمیم گیری ها و سیاست گذاری ها روبرو بوده است؛ منابع ارزی شگرفی را با بی تدبیری به باد داده است و موجی بلند و ممتد از رکود و گرانی را توأمان برای جامعه ایران به ارمغان آورده است.
2. علی طیب نیا در میان اقتصاد دانان ایرانی به تئوریسینی برای ریشه ها، علل و درمان تورم در اقتصاد ایران شناخته می شود. دانش علمی و تجربی او در شناخت مبادی تورم در اقتصاد ایران و ریشه های درمان آن برای بسیاری از اقتصاد دانان ایرانی محرز و قابل احترام است.
3. اقتصاد ایران اما رفتار غریب و خارج از رویه تئوری اقتصاد دارد: بیش از آن که تئوری های اقتصادی توضیح دهنده رفتار پدیده های اقتصادی باشد، مناسبات سیاسی و برخاسته از کانون های قدرت حاکمیتی آن ها را به پیش می راند.
4. صحبت از استیضاح علی طیب نیا به دلیل خوب انجام ندادن وظایف مدیریتی خود است. عمده دلایل طراحی شده فشارهای مالیاتی بر مؤدیان، عمیق تر شدن رکود و بیکاری و احتمالاً ناکارامدی سیاست های اقتصادی او در وزارتخانه مطبوعش بوده است.
5. بیش از نیمی از اقتصادی که بیش از دو سوم آن تحت چنبره دولت است، با حکم ها و توصیه ها و حاشیه های امنی که برخوردارند مالیات نمی دهند. طرفه این که غالب این بخش ها دارای فعالیت های اقتصادی شگفت انگیز و پر بازدهی هستند. برای مثال بنیاد مستضعفان در ایران بنا دارد تا آسمانخراشی 120 طبقه ای بسازد و آن را رسالتی برای خود می داند!
6. در چنین اقتصادی، جایی برای مدیر اقتصاد دان آشنا به تئوری و علم و روابط اقتصادی وجود ندارد: علی طیب نیا که هیچ، آلن گرینسپن و بن برنانک و جانت یلن هم مدیران و تصمیم گیرانی ناکارامد و سراسر کسل کننده و به درد نخور می نمایند. اقتصاد ایران مانند سیرکی شده است که هزاران فعال و کارگزار با خواسته ها و توقعات متضاد و بی شمار بر روی صندلی هایش نشسته اند و هر یک از مدیر اقتصادی می خواهند که بر روی طنابی باریک و نامطمئن، به بهترین شیوه بند بازی کند. اما به نظر بندبازی کار سیاست مداران است تا اقتصاد دانان؛ جای طیب نیا را با یک سیاست مدار عوض کنید تا در بر روی همان پاشنه همیشگی در اقتصاد ایران بگردد!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر