من غیر از تابستون با همه ی فصل های دیگه می تونم کنار بیام و باهاشون زندگی کنم. اما این تابستون تمام ساز و کارای طبیعی زندگیم رو می ریزه به هم از اساس و پایه. دست خودم نیست، با گرما اصلاً میونه ای ندارم. به هر جایی می رسم که به آب دسترسی هست، مشت مشت می زنم به صورتم و سر و کلم؛ یاد مامان بزرگ می افتم که می گفت: " ننه همون جا سر حوض آب بزن به سر و کلت تا خونک شی و جیگرت حال بیاد و بعد بیا تو". عجیبه که این صدا رو بارها تو روزهای دم کرده و تب دار تابستون، موقعی که دارم به صورتم و سرم آب می زنم می شنوم.
حالا یه چیز دیگه هم که تابستونا می ریزه به هم، برنامه ی خواب و خوابیدن منه. گرما باعث می شه خوابیدن و استراحت کردن عمیق برام سخت بشه و دم به ساعت بیدار بشم و از این پهلو به اون پهلو و تازه در خواب هم که نمود آشکار کابوس و داستان ها و ماجراهای بی سر و ته و وسط! داشتم اینو برای یکی تعریف می کردم، گفت: عرق بخور! منم گفتم چه جوریا؟! گفت کمی عرق بهار نارنج حالا یا خالص و یا در شربتی چیزی بریز و خنک قبل از خواب بخور، کمک می کنه که از شر خواب کوتاه و کابوس شبانه رها بشی. چند شب پیش سه بطری عرق خالص بید مشک و نسترن و بهار نارنج اصل از شیراز به دستم رسیده رو برداشتم و یه استکان و چند تکه یخ کوچولو و شروع کردم: اول یه ته استکان بیدمشک؛ عجب حالی داد و بو و برنگی داشت، یه ته استکان نسترن؛ خوش عطر و بو و دست آخر هم یه ته استکان بهار نارنج که خیلی مثه دو تای دیگه خالیش جالب نبود و اما بدک هم نبود. خوردم و رفتم بخوابم. آقا تقریباً جواب داد و مثل خرس تا خود صبح خوابیدم و خیلی آروم و راحت.
اینا رو گفتم که گفته باشم این عرقیات و داروهای گیاهی و سنتی ایرانی رو دست کم نگیریم. پاره ای وقتا معجزه می کنه و شفا بخشه. البته این روزها اقبال به این داروها و عرقیات زیاد شده بین ایرانی ها و هر کوچه و محله ای عطاری هایی مدرن و به روز باز شده و پر مشتری. حالا می خوام اطلاعات بیشتری از این همه عرقیات گوناگون و رنگارنگ ایرانی به دست بیارم و بعضی وقتا این برنامه ی عرق خوری رو راه بندازم و اثر هر کودوم رو بشناسم. حیفه این تحفه ها و درمانگرها رو داشته باشیم و همیشه به جایگزین های شیمیاییش فکر کنیم و پناه ببریم. دست کم آزمودنشون زیان نداره و یه دستاورد تازه رو برامون به همراه می یاره.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر