اما من هنوز حاضر نیستم یکسره سر تسلیم بر آستان نومیدی فرود آورم. می خواهم فرمان دل خود را گردن نهم و نومیدانه دست به دامان امید بزنم تا مگر بار دیگر ایمان خویش را به ایمان آفرین بازیابم. بگذار طوفان همچنان بغرد، زیرا من آرامش را در خواب باز خواهم یافت. آن قدر در خواب خواهم ماند که روزی با ایمان و امید دوران کودکی سر از خواب گران بردارم و دیده به روی جهانی نو بگشایم.
هنریک ایبسن (Henrik Ibsen)
شاعر و درام نویس نروژی؛ 1906-1828
بخشی از قطعه ی «شک و امید»، برگرفته از «منتخبی از زیباترین شاهکارهای شعر جهان»
انتخاب و ترجمه و نگارش شجاع الدین شفا
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر