هیچ چیز دوبار اتفاق نمی افتد
و اتفاق نخواهد افتاد. به همین دلیل
ناشی به دنیا آمده ایم
و خام خواهیم رفت.
حتی اگر کودن ترین شاگرد مدرسه ی دنیا می بودیم
هیچ زمستان یا تابستانی را تکرار نمی کردیم.
هیچ روزی تکرار نمی شود
دو شب شبیه هم نیست
دو بوسه یکی نیستند
نگاه قبلی مثل نگاه بعدی نیست.
دیروز، وقتی کسی در حضور من
اسم تو را بلند گفت
طوری شدم، که انگار گل رزی از پنجره ی باز
به اتاق افتاده باشد.
امروز که با همیم
رو به دیوار کردم
رز! رز چه شکلی است؟
آیا رز گل است؟ شاید سنگ باشد.
ای ساعت بد هنگام
چرا با ترسی بی دلیل می آمیزی؟
هستی -پس باید سپری شوی
سپری می شوی - زیبایی در همین است.
هر دو خندان و نیمه در آغوش هم
می کوشیم بتوانیم آشتی کنیم
هر چند با هم متفاوتیم
مثل دو قطره ی آب زلال.
برگرفته از کتاب «آدم ها روی پل (مردم روی پل)» - 1986
اثر "ویسواوا شیمبورسکا" (Wistawa Szymborska)؛ متولد 1923 و برنده نوبل ادبیات 1996
برگردان پارسی مارک اسموژنسکی، شهرام شیدایی و چوکا چکاد - 1376
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر