بیست و یکم مهر ماه، اولین سال درگذشت یکی از اثرگذارترین خوانندگان موسیقی ملی ایرانی است. بانو مرضیه با نام اصلی اشرف السادات مرتضایی به سال 1303 در تهران به دنیا آمد و بسیار زود و در سال 1321 فعالیت هنری خود را آغاز نمود و با صدای زیبا، پر مایه و حزن انگیز خود بهترین و جاودانه ترین ترانه های موسیقی ملی ایرانی را اجرا نموده و مجموعه ای بیش از هزار برنامه و ترانه را برای این گنجینه به یادگار گذارد. ترانه ی «سنگ خارا» یکی از ماندگارترین ترانه هایی است که بانو مرضیه به زیبایی هر چه تمام تر اجرا نمود و زمزمه ی این ترانه در میان ایرانیان از نسل های گوناگون معاصر او و پس از او تا به امروز نشان گر اوج زیبایی و احساسی است که او در اجرای این ترانه به کار برد. آثار بانو مرضیه در بسیاری از برنامه های رادیو ملی ایران چون گل های رنگارنگ و یک شاخه گل قابل شنیدن است و هر یک در زیبایی اجرا گوی سبقت از دیگری ربوده است. سه اثر گلهای رنگارنگ شماره ی 254، گلهای رنگارنگ 472 و گلهای رنگارنگ 549، از زیباترین و پر احساس ترین اجراهای ترانه ی بانو مرضیه بوده و بارها شنیدن هر یک از زیبایی و جذابیت آن نمی کاهد. اجرای ترانه ی «بوی جوی مولیان» به همراه غلامحسین خان بنان در برنامه ی شماره ی 254 گلهای رنگارنگ، یکی از زیباترین اجراهای دو صدایی ترانه در موسیقی ملی ایران را رقم زده است. بانو مرضیه در سال 1389 در پاریس درگذشت و ترانه ها و صدایش برای همیشه نزد ایرانیان ماندگار گشت:
به هر که دل بستم، بلای جانم شد
نه چاره ساز آمد، نه همزبانم شد
تو هم اگر روزی کنی فراموشم
ز ساغر هستی شراب غم نوشم
بیا که من بی تو چو شمع خاموشم
بیا که بار غم نشسته بر دوشم
...
قطعه ای از ترانه ی زیبای برنامه ی شماره 549 گلهای رنگارنگ با اجرای بانو مرضیه
کلام: کریم فکور
آهنگ: همایون خرم
برای دانلود و شنیدن این برنامه می توانید از این لینک استفاده نمائید: گنجینه ی موسیقی ایرانی - گلهای رنگارنگ
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر