چهل و سومین جایزه ی نوبل اقتصاد آکادمی سلطنتی علوم سوئد که بانک مرکزی سوئد از سال 1969 و به یاد آلفرد نوبل به برترین اقتصاد دانان مؤلف و اثر گذار در پیشرفت این شاخه ی پر اهمیت علم اهدا می کند، برای سال 2011 به دو اقتصاد دان آمریکایی اختصاص داده شد.
توماس جی. سارجنت (Thomas J. Sargent) و کریستوفر ای. سیمز (Christopher A. Sims) به طور مشترک و برای مجموعه مطالعاتی زیر عنوان «تحقیقات تجربی بر روی علت و اثر در اقتصاد کلان» این جایزه را دریافت کردند. 
توماس سارجنت متولد 1943 در پاسادنای کالیفرنیا و استاد فعلی درنیویورک یونیورسیتی بوده و زمینه ی مطالعاتی او در اقتصاد کلان و اقتصاد پول بوده و تحت تأثیر مکتب انتظارات عقلایی رابرت لوکاس به مطالعات کلان اقتصادی خود پرداخته است. کریستوفر سیمز نیز در 1942 در واشنگتن متولد شده و استاد فعلی پرینستون یونیورسیتی بوده و از اقتصاد سنجی دان های برجسته و شهیر حال حاضر دنیا بوده و بسیاری از روش های مدرن اقتصاد سنجی از جمله تکنیک های اتورگرسیو برداری را ابداع نموده و مطالعات کلان اقتصادی خود را با روش ها و تکنیک های مدرن اقتصاد سنجی و اقتصاد ریاضی ادامه می دهد.
کمتر دانش آموخته ی علم اقتصاد در دنیا می توان سراغ داشت که نام این دو اقتصاد دان برجسته را نشنیده باشند و چند اثر و مقاله از این دو را مطالعه ننموده باشند. مهر گردون انتخاب بنیاد نوبل را ستوده و ضمن تبریک به این دو اقتصاد دان و جامعه ی اقتصاد دانان دنیا، پیشرفت های اقتصادی و گره گشایی های اقتصادی ناشی از تلاش های علمی و مطالعات اقتصاد دانان را برای جامعه ی بشری آرزومند است. به امید روزهای آینده و جوایز آینده که اقتصاد دانان ایرانی ارزشمند و اثر گذاری چون محمد هاشم پسران نیز می توانند به عنوان کاندیدای بالقوه ای برای این آکادمی و دریافت جایزه مطرح باشند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر