آری، بنیادهای زندگی ما انسان ها چه بی تغییرند. زن، پس از زناشویی، بانوی خانه می شود و به فراخور زیادتی کودکان خود، مورد اعزاز قرار می گیرد. یونانیان، مانند فرانسویان، معمولاً پس از زناشویی به عشق حقیقی، که آمیزه ای از رأفت و شوق عمیق و متقابل باشد، گرفتار می آیند. عشق اخگری نیست که از تماس یا قرب دو بدن بجهد، بلکه حالتی است که بر اثر اشتراک طولانی زن و مرد در دغدغه ها و اشتغالات خانوادگی پدید می آید.
تاریخ تمدن؛ ویل دورانت
جلد دوم: یونان باستان
کتاب اول؛ پیش درآمد اژه ای، برگردان پارسی امیر حسین آریان پور، ص 61
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر