در بهار امید، باید آن چه رویید
از دریچه دل، دید و چید و بویید
در کنار گلزار، از شراب گلنار
گو فلک نباشی، آسمان بپاشی
تا که نشنوم من بانگ دلخراشی
جام باده ای چند، با نگار و دلبند
نوش و زن به دنیا، پشت پا و لبخند
کاین عروس گردون، وین انیس مجنون
کی دهد دل و دست جز به مردم دون
این دو روزه خوش باش، بر حذر ز کنکاش
جز به همدم خویش، راز دل مکن فاش
ای دل جنونی، بی سبب به خونی
بگذرد به یک چرخ دوره کنونی
دایم از چه نالی، بند جاه و مالی
جاهد این جهان است خوابی و خیالی
ای بشر چه هستی، غیر خود پرستی
جز به حب دنیا، دل تو بر چه بستی
زنده یاد محمد علی امیر جاهد
* تصنیفی جاودانه؛ با کلامی از محمد علی امیر جاهد، سه تار داریوش طلایی، تنبک بیژن کامکار و صدای یگانه شهرام ناظری. برای دیدن و شنیدن این تصنیف بر روی یوتوب، از لینک زیر استفاده نمایید:
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر