شمشیر نگسلاند پیوند مهربانان *

نوازندگان تار در موسیقی ملی ایران بی شمار بوده اند و هستند. اما من صدای تار دو تن از این هزاران را بیش از دیگران دوست دارم: جلیل شهناز و فرهنگ شریف. معنی این دوست داشتن فراتر از سلیقه شخصی است. این هر دو از زبردستان صاحب سبک و برخوردار از روش خاص تار نوازی بوده اند و هستند؛ جلیل خان شهناز از میان ما رفته است ، اما فرهنگ خان شریف با آن صدای جادویی و سحر انگیز تار خود هنوز برای جان های عاشق شنیدن نوای این ساز آسمانی می نوازد. صدای ساز شریف در بسیاری از برنامه های موسیقی ایرانی از سال های ابتدایی دهه ی بیست خورشیدی در رادیو ملی ایران و همراه با صدای بسیاری از ستارگان و نوابغ موسیقی ایرانی شنیده شده است. از زیباترین و به یادماندنی ترین تار نوازی هایش در اجرای آوازی با محمد رضا شجریان بوده است که سال ها پیش در آلبومی به نام "پیوند مهر" منتشر شد. در هر دو آواز این مجموعه، شنونده موسیقی ایرانی را شریف با صدایی بی مانند و یگانه از ساز تار روبرو می کند که ظرافت و سبکی خاصی داشته و با تمام کلمات و اوج و فرود شعر و آواز بی نظیر شجریان سازگاری و هماهنگی دارد. ترکیب سه گانه ای از اوج های فرهنگ ایرانی: شعر، ساز و آواز؛ غزل های  دردانه سعدی شیرازی، تار یگانه فرهنگ شریف و  آواز روح نواز محمد رضا شجریان.

فرهنگ شریف مجموعه کم نظیری از تکنوازی های تار به همراه تنبک را در آلبوم هایی به نام های: "عاشقانه ها"، "اصفهان"، "شور معشوق"، "کرشمه"، " عشاق"، "زخمه" و "زمرد" منتشر و به گنجینه ماندگار موسیقی ایرانی ارزانی داشته است. آخرین اثر منتشر شده فرهنگ شریف در آلبومی با نام "چنگ اورنگ" در دو لوح فشرده و توسط موسسه وزین آوای باربد بوده است که مانند سایر آثار و نواخته هایش شنیدنی و جان نواز است.
این روزها خبر هایی از ناخوشی فرهنگ شریف در جامعه موسیقیدانان ایرانی شنیده می شود. مهر گردون آرزوی سلامتی و پایندگی او را دارد تا باز هم با سر پنجه های یکتایش از تکه چوب و پوست و سیم برایمان آواهایی ماندگار بیافریند و گوش های جانمان را از پیوند های مهر و مهربانی مالامال کند.
* برگرفته از غزل سعدی شیرازی و آواز اجرا شده در آلبوم پیوند مهر.