زبان ز نکته فروماند و راز من باقیست
بضاعت سخن آخر شد و سخن باقیست
گمان مبر که تو چون بگذری جهان بگذشت
هزار شمع بکشتند و انجمن باقیست
کسی که محرم باد صباست می داند
که با وجود خزان بوی یاسمن باقیست
ز شکوه های جفایت دو کون پر شد لیک
هنوز رنگ ادب بر رخ سخن باقیست
نماند قاعده ی مهر کوهکن به جهان
ولی عداوت پرویز و کوهکن باقیست
مگو که هیچ تعلق نماند عرفی را
تعلقی که نبودش به خویشتن باقیست
عرفی شیرازی
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر