شاید باید سوم مهر امسال به مناسبت گرامی داشت تولد استاد حسن کسایی، مهر گردون چند خطی ادب می ورزید، اما زندگی و عدم آن به حساب شاید ها و برنامه های ما نمی نشیند و نمی چرخد. می ترسم به عادت مألوف ایرانی خود متهم شوم و آن هم یاد از رفتگان و مرثیه سرایی برای آن هاست. خبر رفتن نی نواز یگانه ی ایران زمین که بیش ازهشت دهه در فضای موسیقی ملی ایران بر نی خود دمید و آواهایی دل انگیز و سحر انگیز و جاودانه برایمان آفرید، نتوانست این چند سطر را بر روی صفحه ی الکترونیکی این روزهایم نیاورد.
در 1307 و روزی از روزهای مهر در خاک اصفهان آغاز شد و مانند تمامی هم نسلان شگفت انگیزش زود و در بیست سالگی شروع به آفرینش و تجربه کرد و در بیست و یک سالگی قطعه ی زیبا و جاودانه ی «سلام» را ساخت. می دانید این قطعه کدام است؟ برای بسیاری حس نوستالژیک دارد و آن عده کسانی بوده اند که صبح خود را سال های پیش از انقلاب ایران هر روز با نوای جادویی و نشاط انگیز این قطعه از رادیو ایران می آغازیدند. برای ما نسل جامانده اما این قطعه که بزرگ دیگری چون حسین علیزاده آن را برایمان دوباره ساخت و به گوشمان رساند و یادمان داد نوستالژیکی دیگر دارد: «قصه های مجید» کیومرث پور احمد و داستان زیبای زندگی واقعی پسرکی چون آن روزهای ما و مادر بزرگی مهربان و چون جان دوست داشتنی به نام بی بی. قسمتی از این داستان که در نمایی شفاف از تسبیح بی بی که دانه به پایین می افتاد و در نمایی تار تر در پس آن مجید خفته و در جدال با خواب و بیداری سر صبح از فراخوان بی بی برای بیدار شدن و خبر از صبح دادن او با تمی از نغمه ی «شادی و امید» حسن کسایی که دارد از رادیو پخش می شود.
امروز حسن کسایی که خبر هایی از اوج گرفتن بیماری او سالی است که آمده، دفتر نغمه پردازی و دمیدن های آفریننده اش را بر روی ما بست و دریغ که دریغ های ما افزون تر از پیش شد و جاخالی های دنیای مدرن ما بیش از پیش. حسن کسایی هر چند سبک ممتاز و ویژه ای در نی نوازی خود آفرید، اما بزرگان دیگری چون حسین عمومی، محمد موسوی و حسن ناهید از او آموختند و سایه ای برای آموزگار خود و روزهای خاموشی او شدند. آلبوم زیبای «دختر گلفروش» با صدای علی جهاندار و دو نوازی های زیبا و جدید حسن کسایی و شهرام میر جلالی در آلبوم های دوگانه ی «گفتگوی نی و تار» از تازه ترین آثار نی نوازی های زیبای استاد حسن کسایی است که علاوه بر بی شمار برنامه ی اجرا شده توسط او در بازار موسیقی ایران نشر یافته است. زیباترین دو نوازی های نی استاد حسن کسایی را می توانید با همراهی تار بی همتای استاد جلیل شهناز در برنامه های گوناکون موسیقی رادیو ملی ایران جستجو نمایید. مهر گردون یاد این بزرگ مرد آفریننده و نغمه پرداز ایران زمین را گرامی می دارد و خاموشی بلبل طبعش را روشنی و آرامش جان عاشقش آرزومند است.
حسین علیزاده در جلد کاست «صبحگاهی» خود که در تابستان 1366 توسط موسسه ی ارجمند ماهور منتشر شده بود نوشته است:
"طنین نغمه ای هر صبحدم از پنجره ها در کوچه و خیابان های شهر جاری بود،
بانگ سحر آمیز خروسی طلوع، کار و حرکت را با یک کلام نوید می داد؛
سلام، سلامی چو بوی خوش آشنایی."
قطعه ی سلام که بیش از سی سال پیش توسط استاد حسن کسایی ساخته شد و هر روز با اجرای زیبای فرهنگ شریف با نام «شادی و امید» از رادیو پخش می شد مرا بر آن داشت تا به بهانه ی تجلیل از استاد آن را با تنظیم جدیدی به حضورشان تقدیم نمایم. باشد تا در نظر بلندشان مقبول افتد.
حسین علیزاده
تابستان 66
برای دانلود و شنیدن این قطعه می توانید از لینک زیر استفاده نمایید:
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر