تا بدانجا رسید دانش من | که بدانم همی که نادانم *

پیش از آن که خدا را به رأی العین مشاهده کنیم، قطع و مسلم است که هرگز آدمیزاده ای هیچ چیز را در عین یقین نخواهد دانست. ... زیرا در طبیعت هیچ کس آن قدر دانا نیست که بر تمامی ماهیت و خواص پشه ای ناچیز آگاه باشد. ...و از آن جا که مجهولات انسان نسبت به دانستنی های وی نامحدود است و چنان عظیم تر و زیبا تر که از حد قیاس بیرون است، کسی که در مقام ستایش از دانش خویش بر آید، طریق بلاهت می سپرد. ...مردمان هر قدر خردمند تر باشند با فروتنی بیشتری مایل به گرفتن علم از دیگران هستند؛ معلم را به علت سادگیش حقیر نمی شمرند، لکن نسبت به زارعین، پیر زنان و کودکان با فروتنی رفتار می کنند، چه بسیار چیزها بر مردمان ساده و عامی معلوم است که عقلا به آن ها توجهی نکرده اند. ...آن قدر که من از مردان عادی علم فرا گرفته ام از جمیع فضلای مشهور نیاموخته ام. لهذا شایسته نیست که هیچ کس به خردمندی خویش لاف زند.

راجر بیکن (Roger Bacon)      

فیلسوف مدرسی و دانشمند انگلیسی

1214-1292

تاریخ تمدن؛ ویل دورانت

چلد چهارم (بخش دوم): عصر ایمان

کتاب پنجم؛ اوج مسیحیت، برگردان پارسی ابوالقاسم طاهری، ص 1355

* چکامه ای منسوب به پور سینا (Avicenna) دانشمند ایرانی
416- 359 خورشیدی ، 1037- 980 میلادی