من مث تاریکی، تو مثل مهتاب *

گل گلدون من شکسته در باد

تو بیا تا دلم نکرده فریاد

گل شب بو دیگه شب بو نمی ده

کی گل شب بو رو از شاخه چیده؟

گوشه ی آسمون

پر رنگین کمون

من مث تاریکی

تو مثل مهتاب

اگه باد از سر

زلف تو نگذره

من می رم گم می شم

تو جنگل خواب

گل گلدون من

ماه ایوون من  

از تو تنها شدم 

چون ماهی از آب

گل هر آرزو

رفته از رنگ و بو

من شدم رودخونه

دلم یه مرداب

آسمون آبی می شه، اما گل خورشید

رو شاخه های بید دلش می گیره 

دره مهتابی می شه، اما گل مهتاب

از برکه های خواب بالا نمی ره

تو که دست تکون می دی

به ستاره جون می دی

می شکفه گل از گل باغ

وقتی چشمات هم می یاد

دو ستاره کم می یاد

می سوزه شقایق از داغ 

فرهاد شیبانی

* این ترانه ی زیبا و به یاد ماندنی، سال های دور در رادیو ملی ایران با صدای جاودانه ی خانم سیمین غانم بر روی آهنگی از فریدون شهبازیان اجرا شد. بزرگنمایی نخواهد بود اگر گفته شود این ترانه و آهنگ یکی از ماندگار ترین ترانه های نسل پیشین موسیقی نوی ایران برای اکنونیان بوده است. بانو غانم در کنسرت های خود، همیشه این ترانه را با همان زیبایی تکرار کرده است. بخت بد آن که در جستجوهای مجازی، هیچ پرتره ای از آقای فرهاد شیبانی ترانه سرای این اثر زیبا یافت نشد. برای دانلود و شنیدن این ترانه، می توانید از لینک زیر استفاده نمایید:

گنجینه ی موسیقی ایرانی - تک آهنگ ها