نباید این برکات و مزایایی را که با بسیاری از دیگران در آن ها سهیم هستیم فراموش کنیم، بلکه باید شاد باشیم از این که زنده هستیم، سالمیم و روشنایی آفتاب را در می یابیم. ... مگر نه این است که آدم خوب هر روزی را جشنی می پندارد؟ ... جهان در واقع عالی ترین معابد و در نزد خداوند گرامی ترین است. انسان هنگام تولد به درون این معبد داخل می شود. او در جهان در پیشگاه بت های پرداخته ی دست آدمی و بی جان نیست بلکه در پیشگاه روح الاهی است که بر حواس انسان تجلی می کند... در پیشگاه آفتاب، ماه و ستارگان و رودخانه هایی است که همواره آب خنک می پراکنند و در پیشگاه زمینی که خوراک به ما می دهد. ... از آن جا که این زندگی سبب کامل ترین معرفت به عالی ترین رموز است، باید همواره از شادی و خوشی سرشار باشیم.
پلوتارک (Plutarch)
نویسنده و زندگینامه نویس یونانی؛ صاحب اثر "حیات مردان نامی" (Parallel Lives)
46-120 پس از میلاد
برگرفته از تاریخ تمدن ویل دورانت، جلد سوم، کتاب چهارم
برگردان پارسی علی اصغر سروش، ص 573
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر