ای آدمیزادگان سیه روز، چرا کرداری چنین و خشمی این سان تلخ را به خدایان نسبت می دهید! مردمان (با این گونه کردار) چه غم ها که برای خود نساخته اند، چه زخم ها که بر ما نزده اند و چه اشک ها که به دیدگان فرزندان ما نیاورده اند! زیرا دینداری آن نیست که سرهای در حجاب پیچیده ی خود را در برابر تندیس های (خدایان) فرود آوریم، یا به هر محراب نماز بریم، یا در برابر معابد خدایان به خاک افتیم، یا خون جانوران را به روی محراب ها بپاشیم... بلکه در آن است که بتوانیم بر همه ی چیزها با اندیشه ای آرام بنگریم.
لوکرتیوس کاروس (Lucretius Carus )
شاعر رومی؛ 55-99 قبل از میلاد
برگرفته از تاریخ تمدن ویل دورانت، جلد سوم: قیصر و مسیح
کتاب دوم؛ انقلاب، برگردان پارسی حمید عنایت، ص 174
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر