ده روزه مهر گردون، افسانه است و افسون
نیکی به جای یاران، فرصت شمار یارا
«حافظ»
بالاخره من هم تصمیم گرفتم پای خود را بگذارم وسط دنیای مجازی. این از فرصت های جذاب دوره ای است که ما در آن زندگی می کنیم؛ در خانه یا محل کار خود بنشینی؛ یک کامپیوتر و یک خط تلفن داشته باشی و بعد در زمانی به اندازه ی چندین ثانیه- و یا البته با این سرعت فعلی اینترنت در ایران، چندین دقیقه – نظر، فکر، عقیده، یافته و اندیشه ی خود درباره ی موضوعی مورد علاقه را با دیگران در میان بگذاری، بدون این که بسیاری از آن ها را تا به حال در طول زندگی ات دیده باشی و یا امیدی به دیدن آن ها داشته باشی. شگفتا!
البته من در دوران کودکی خود، بسیاری از کتاب های «ژول ورن» را که بیشتر آن ها درون مایه ای تخیلی داشت، به دلیل علاقه مندی خوانده ام و حالا که فکر می کنم، می بینم بسیاری از همان تخیلات امروز لباس واقعیت به تن کرده و حتی از آن هم فراتر رفته است. حالا هم این فناوری های فعلی، به سرعت جای خود را به شگفتی های جدیدی در سال های آتی خواهند داد و چه بسا در آینده روش های ارتباطی ما آدم ها با یکدیگر از این هم عجیب تر و راحت تر شد.
حالا در این یادداشت که در ادبیات وبلاگ نویسان به «پست» (Post) معروف شده است، قصدم اعلام یک شروع بود از یک نفر از این جمعیت میلیاردی در دنیای به این همه بزرگی. این که من کی هستم، در این فضای بزرگ خیلی اهمیتی ندارد و فقط من هم مثل همه ی آدم های این کره ی گرد و وسیع دارای علایقی هستم و حالا در این سال ها احساس می کنم که دلم می خواهد با دیگران یک گفتگوی مجازی در مورد آن ها داشته باشم.
دایره ی علاقه مندی های من چندان وسیع نیست: «هنر» که بیشتر ادبیات و موسیقی و عکس را شامل می شود، «علوم انسانی» که عاشقانه فریفته و شیفته ی دنیای جذاب آنم؛ جامعه شناسی، مردم شناسی، انسان شناسی، اقتصاد، آموزش، ارتباطات و اطلاعات از جمله شاخه های جذاب آن است و «زبان» که خواندن و نوشتن و صحبت کردن به شیوه های گفتاری و ارتباطی سایر مردم دنیا را در بر می گیرد. خوب البته این دایره، کم هم وسعت ندارد!
حالا باید بگویم که البته من در همه ی این زمینه ها دارای توانایی و دانش فراوان نیستم و در یکی دو زمینه ی اشاره شده به صورت تخصصی فعالیت کرده و می کنم؛ اما به هر حال سعی خواهم کرد بیشتر به آن چه در آن مطالعه و تخصص دارم بپردازم و سایر زمینه ها را نیز با این مطالعات و تخصص پیوند زده و بیشتر از اشتراکات میان آن ها سخن بگویم. تا چه قبول آید و چه در نظر افتد. فعلاً تا یک سلام دیگر، خداحافظ.
نیکی به جای یاران، فرصت شمار یارا
«حافظ»
بالاخره من هم تصمیم گرفتم پای خود را بگذارم وسط دنیای مجازی. این از فرصت های جذاب دوره ای است که ما در آن زندگی می کنیم؛ در خانه یا محل کار خود بنشینی؛ یک کامپیوتر و یک خط تلفن داشته باشی و بعد در زمانی به اندازه ی چندین ثانیه- و یا البته با این سرعت فعلی اینترنت در ایران، چندین دقیقه – نظر، فکر، عقیده، یافته و اندیشه ی خود درباره ی موضوعی مورد علاقه را با دیگران در میان بگذاری، بدون این که بسیاری از آن ها را تا به حال در طول زندگی ات دیده باشی و یا امیدی به دیدن آن ها داشته باشی. شگفتا!
البته من در دوران کودکی خود، بسیاری از کتاب های «ژول ورن» را که بیشتر آن ها درون مایه ای تخیلی داشت، به دلیل علاقه مندی خوانده ام و حالا که فکر می کنم، می بینم بسیاری از همان تخیلات امروز لباس واقعیت به تن کرده و حتی از آن هم فراتر رفته است. حالا هم این فناوری های فعلی، به سرعت جای خود را به شگفتی های جدیدی در سال های آتی خواهند داد و چه بسا در آینده روش های ارتباطی ما آدم ها با یکدیگر از این هم عجیب تر و راحت تر شد.
حالا در این یادداشت که در ادبیات وبلاگ نویسان به «پست» (Post) معروف شده است، قصدم اعلام یک شروع بود از یک نفر از این جمعیت میلیاردی در دنیای به این همه بزرگی. این که من کی هستم، در این فضای بزرگ خیلی اهمیتی ندارد و فقط من هم مثل همه ی آدم های این کره ی گرد و وسیع دارای علایقی هستم و حالا در این سال ها احساس می کنم که دلم می خواهد با دیگران یک گفتگوی مجازی در مورد آن ها داشته باشم.
دایره ی علاقه مندی های من چندان وسیع نیست: «هنر» که بیشتر ادبیات و موسیقی و عکس را شامل می شود، «علوم انسانی» که عاشقانه فریفته و شیفته ی دنیای جذاب آنم؛ جامعه شناسی، مردم شناسی، انسان شناسی، اقتصاد، آموزش، ارتباطات و اطلاعات از جمله شاخه های جذاب آن است و «زبان» که خواندن و نوشتن و صحبت کردن به شیوه های گفتاری و ارتباطی سایر مردم دنیا را در بر می گیرد. خوب البته این دایره، کم هم وسعت ندارد!
حالا باید بگویم که البته من در همه ی این زمینه ها دارای توانایی و دانش فراوان نیستم و در یکی دو زمینه ی اشاره شده به صورت تخصصی فعالیت کرده و می کنم؛ اما به هر حال سعی خواهم کرد بیشتر به آن چه در آن مطالعه و تخصص دارم بپردازم و سایر زمینه ها را نیز با این مطالعات و تخصص پیوند زده و بیشتر از اشتراکات میان آن ها سخن بگویم. تا چه قبول آید و چه در نظر افتد. فعلاً تا یک سلام دیگر، خداحافظ.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر