حالا که دارم این یادداشت را می نویسم، پاییز -در بسیاری از سرزمین های کره ی زمین- از راه رسیده و دوباره من را به یاد موسیقی بسیار زیبای "فریبرز لاچینی" در آلبوم جاودانه ی "پاییز طلایی" انداخته؛ همین حالا دارم به قطعه ی «پاییز در برگ ها گم بود» از آلبوم شماره ی یک این اثر گوش می دهم. آلبوم دوشماره ای «پاییز طلایی»، از آثار ماندگار و تکرار ناشدنی موسیقی ابزاری ایرانی است که با سولوی پیانو و بر روی قطعات خوش ساخت و دلبرانه ی فریبرز لاچینی ساخته شده است. چهارده قطعه ی ناب و دلکش در آلبوم شماره ی یک و همین تعداد نیز در آلبوم شماره ی دوی این مجموعه، سال ها است که زیبایی و رنگارنگی و آرامش فصل پاییز را دو چندان جذاب نموده است. علاقمندان موسیقی بدون کلام که به دنبال شنیدن آواهایی آرامش بخش و تأمل برانگیز در موسیقی با تم ایرانی هستند، با شنیدن این آلبوم، تجربه ی لذت بخشی برایشان ایجاد خواهد شد.
آلبوم شماره ی یک با حرکتی مواج و رویایی از شروع فصل پاییز با قطعه ی «پاییز، پاییز، پاییز» آغاز شده و با لطافتی ابر گونه به پیوند پاییز به زمستان با قطعه ی «پاییز به پایان بود» انجام می پذیرد. در آلبوم شماره ی دو، اما، فریبرز لاچینی با قطعات زیبایش، خود را دور افتاده از پاییز دیده و فضای پاییز را به صورت رویا و خاطره ای، با قطعه ی آغازین «خاطره ی پاییز» به تصویر می کشد و انتظار رسیدن پاییزی دوباره را از پس سه فصل دیگر سال و رویش بار دگر آن با قطعه ی «تولد دیگر» به پایان می رساند. شنیدن این مجموعه ی زیبا را در فصل پاییز در برنامه ی موسیقایی خود قرار داده و لذت شنیدن آثاری ناب از موسیقی بدون کلام ایرانی را تجربه نمایید.
* عنوان این یادداشت، وام گرفته از عنوان قطعه ی پنجم آلبوم شماره ی یک پاییز طلایی است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر