یک سال خورشیدی دیگر تا چند روز آینده به پایان خواهد رسید. امشب که تقویم ها شب آخرین چهارشنبه ی سال را نشان می دهد اما نزد ایرانیان جشنی باستانی به نام «چهارشنبه سوری» نام دارد و آن ها با دلی امیدوار به آینده ای نزدیک می نگرند که بار دیگر بهار تازه ای با تمام زیبایی هایش از راه خواهد رسید و زندگی تازه ای را برایشان به ارمغان خواهد آورد.
چند سالی است که موسسه ی گران سنگ «آوای بابد» به انتشار ترانه های فولکلور این جشن ها و آیین ها-البته به روایت طهران قدیم- دست یازیده است که مناسب دانستم در این شب زیبا به معرفی آن اقدام نمایم.
آلبوم «چهارشنبه سوری» که ناشر آن را شماره ی دوم از ترانه های نوروزی تهران قدیم خوانده است (شماره ی یک آن آلبومی زیر عنوان «هفت سین» بوده است که پیش از آن منتشر شده بود) بازخوانی ترانه های عامیانه ی مربوط به آیین های چهارشنبه ی آخر سال است که در گوشه و کنار بزم های مردمان شهر تهران در این روزها خوانده می شده است. این اثر زیبا که هشت ترانه را در بر گرفته است، با صدای بسیار دلنشین و نوستالژیک محمد صفار منتشری بر روی آثار و ملودی های زنده یاد اسماعیل مهرتاش و اشعار زندگی بخش زنده یاد ابوالقاسم حالت اجرا شده است. این آلبوم که در سال 1388 به بازار موسیقی ارائه شده است از طراحی پر جاذبه و خوش نقشی در جلد آلبوم برخوردار است که زیبایی آن را دو چندان ساخته است. شنیدن این اثر را در این روزها به دوستداران موسیقی روزهای نه چندان دور این سرزمین و شهر طهران پیشنهاد می کنم. آدرس الکترونیکی موسسه وزین آوای باربد در بخش پیوندهای مهر گردون آورده شده است و خرید اینترنتی آثار ارزشمند این موسسه در این سایت فراهم است. در پایان بخشی از کلام قطعه ی ششم این اثر با نام «کوزه فروش» که یکی از دلنشین ترین قطعات آلبوم است را بخوانید. اجرای آواز استاد منتشری در مخالف بیات تهران در این قطعه از زیباترین و شنیدنی ترین دقایق این آلبوم است:
سال نو کوزه ی نو، سال نو کوزه ی نو
مش تقی تنگ غروب اول شام، زده چنبک لب بام
کوزه ی کهنه و توش پول سیاه، سر بام چشم به راه
منتظر تا که بیان بر و بچه ها، دم بدن با یک صدا
سال نو کوزه ی نو، سال نو کوزه ی نو
...
جشن چهارشنبه آخر سال شاد و خوش.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر